ANGELA MERKEL - NJENA PROŠLOST

Omladina i obrazovanje
Njen otac, Horst Kasner, bio je luteranski sveštenik iz Berlina [1], a majka Herlind (b. Jentzsch) učiteljica engleskog i latinskog. [1] Odrastala je u bivšoj Njemačkoj Demokratskoj Republici (DDR). Ima brata Marka (rođenog 7. jula 1957.) i sestre Irene (rođen 19. avgusta 1964. godine).

1978. završila je fiziku u Lajpcigu, a diplomirala 1986. u Brelini. [2] Sve do pada Berlinskog zida bio je veoma aktivan u opoziciji tadašnje države (DDR), pa je ujedinjenje istočne i zapadne Nemačke (1990) pozdravilo status portparola bivše države.

Tokom studije (1977), oženio se godišnji Ulrich Merkel. Razveden je 1982. godine, ali je zadržao prezime. Nakon razvoda će vreme žive sami, a onda će živjeti godinama u vanbračnoj zajednici sa kvantnom matematičar Joachim Sauer [1] koji je njezin pet godina stariji i iz prvog braka ima dva sina. [1]

Politička karijera
Posle pada berlinskog zida postao je član novoformirane Partije demokratskog pokreta. [1] Na prvim i poslednjim demokratskim izborima u istočnoj Nemačkoj, on postaje glasnogovornica vlade istočne Njemačke. Na prvim opštim izborima nakon ujedinjenja dva Nemaca u decembru 1990. godine, izabran je u Bundestag. Njena stranka spojio sa Zapadne Njemačke Hrišćansko-demokratske unije (CDU) i postao je ministar za žene i mlade u vladi Helmuta Kola. Koliko samouverenije Kohla uživa, glasine govore da su se mediji već godinama nazvali "Kohl's Girl". Zahvaljujući svom mentoru Kohl 1994, bio je šef Ministarstva zaštite okoliša, prirode i sigurnosti nuklearnih reaktora.

Četiri godine kasnije (1998), kada je Kohl poražen na izborima u Bundestagu, Merkel je postao glavni sekretar stranke, a iste godine se udala za Joachima Sauera. Stranka rejtinga naglo je pala 1999. zbog skandala o ilegalnim donacijama koje su isplaćene CDU-u. Kao odgovorna osoba, nominovan je Helmut Kohl, tada počasni predsednik stranke, ali je odbio da otkrije ime donatora. Sasvim neočekivano, Merkel je najavio ime donatora i otvoreno pozvao stranku da se distancira od Kohle. Ali Kohl se nije pretvarao u Anđelu, ali verbalno je napao svog naslednika kao predsednika CDU Wolfganga Schäublea. Postojala je javna kontroverza koja je mesecima potresla Njemačku. Na kraju, obojica su bili dodatno komplikovani jer su saznali da je Schäuble dobio neovlašćenu donaciju od 100.000 nemačkih maraka od lobiste. U takvoj situaciji, Schäuble je morao da se uzdrži od funkcije predsednika CDU-a, a na njegovom mestu, Angela Merkel je bila oduševljena. Bio je izabran u novu kancelariju 10. aprila 2000. godine, postajući prva žena koja je postala predsednik CDU. [1]

Ipak, na parlamentarnim izborima 2002. godine nije dobila dovoljnu podršku unutar svoje partije, niti je podržala sestrinsku partiju Bavarske hrišćanske socijalne unije (CSU), a vodio ga je lider opozicije CSU Edmund Stoiber. U suprotnosti sa kandidatom za socijaldemokratsku politiku, a potom i kancelarkom Gerhardom Schröderom, Stoiber je izgubio izbore, a Merkel je zatim uvedena kao lider opozicije. Na čelu opozicije, on se zalagao za reformu nemačke privrede i zakonodavstvo koje bi omogućilo poslodavcima da oslobodi radnike i povećaju broj radnih sati nedeljno. U isto vrijeme, on se zalaže za smanjenje socijalnih prava, sve u cilju povećanja konkurentnosti njemačke privrede. Takođe je nastojala da ojača njemačko-američke veze, a proleće 2003, uprkos suprotnom stavu javnosti, podržao američku invaziju na Irak koji je nazvao neizbežnim i optuživši kancelarke Šredera protiv anti-amerikanizma. Ovo je izazvalo kritike od strane druge stranke i Merkelova je obeležena kao američka poslušnost. Ona je kritikovala Schröderovu vladu zbog podrške Turskoj članstvu u Evropskoj uniji i ponudila joj povlašćeno partnerstvo kao alternativu.

Nemački kancelar

Angela Merkel i drugi šefovi država iz grupe G8 2007. godine.
Do kraja maja 2005, koalicije CDU i CSU nominirale su Angela Merkel za kandidata za kancelariju na parlamentarnim izborima iste godine 18. septembra. Koalicija koju je predvodila Merkel dovela je do teške pobede, osvojivši 35,3% glasova, dok su koalicije Socijaldemokrata i Zelene stranke dobijale 34,2% glasova. U početku su obe koalicije proglasile pobedu na izborima, a nakon tri nedeljne pregovora dogovorena je velika koalicija CDU, CSU i SPD. U kancelariji nemačkog kancelara po prvi put je došla žena, a zauzvrat, SPD je dobila osam od 16 ministarstava u novoj vladi. U svom prvom obraćanju kancelari (30. novembra 2005. godine), ona je najavila da su joj glavni ciljevi poboljšanje nemačke privrede i smanjenje broja nezaposlenih.

Na parlamentarnim izborima 2009. godine, on je bio drugi izbor za nemačkog kancelara, pobedivši svoj CDU-SPD sa kojim je do sada bio u takozvanom " velika koalicija. Koalicioni partner u novoj vladi oslobodio je FDP.

Objašnjavajući uspjeh Angele Merkel i put do samog vrha analitičari njemačkog politike ističu da Merkel znala da iskoriste činjenicu da u političkom orbiti ujedinjene Njemačke trebalo bi da bude neko iz Istočne Njemačke, kako bi se naglasila procese integracije i brigu za interese onih građana. [1] Sreća je za nju je da su neki od političara koji su veće šanse da se Kohli bliski saradnici ugrožen kada je otkriveno da su sarađivali sa zloglasnom Istočne Njemačke tajne službe Stasi. [1]

U januaru 2012. godine, Nemačka je po prvi put u svojoj istoriji prodala državne obveznice sa negativnim kamatnim stopama. [3] [4]

U više navrata proglašena je najmoćnijom ženom na svetu. [5] [6] [7] Američki časopis Time je 2015. godine izabrao Angele Merkel za osobu ove godine

PODELI NA: